| Dag 16 The Pacific Coastway 1 |
|
|
|
| woensdag, 07 juli 2010 04:16 | |||||
|
Ik ben nu al ruim twee en halve week aan het rondtoeren in dit land.
Nog steeds snap ik niet wanneer je nu wel of niet rechts af kan slaan, als het doorgaande verkeer op rood staat. Mensen die wel eens in Amerika hebben gereden, begrijpen vast wat ik bedoel. Een van de redenen dat wij aan deze fantastische reis zijn begonnen, is dat de snelweg langs de kust tussen Los Angeles en San Francisco ongelooflijk mooi schijnt te zijn. Dit is de Pacific Coastway 1 en begint net ten zuiden van LA. Soms buigt deze highway landinwaarts af, maar loopt voornamelijk parallel aan de oceaan. Het eerste stuk, net onder LA dus, schoot niet op. Om de paar honderd meter stoplichten, gelukkig hadden we geen haast. Opvallend is dat je zoveel verschillende gezichten van LA ziet, alleen al vanaf deze snelweg. Dure auto’s in netjes bijgehouden wijken, waar helaas over het algemeen blanken wonen en de minder bedeelde wijken, die spot je meteen, met veel daklozen, Mexicanen, zwarten en troep op straat. Vroeger, toen ik nog echt stoer was, luisterde ik altijd Westcoast Gangstarap, oftwel NWA en Tupac Shakur. Hun liedjes gingen voornamelijk over rotzooi in hun eigen wijken. Nu heb ik ze zelf voorbij zien komen; Crenshaw, Long Beach, Pasadena, Cypress, Venice Beach, Martin Luther King Boulevard, noem maar op. Behalve Compton, dat heb ik nergens zien staan. Dit zijn de buurten waar de bendes het voor het zeggen hebben en zelfs de politie liever niet komt. Met de Bloods, Crips en Vatos Locos op een steenworp vandaan stopte we toch even bij een Mac Donalds. Niet omdat ik zo graag beroofd wilde worden, zo’n spierwitte camper valt gelukkig helemaal niet op, maar ik moest echt verschrikkelijk nodig naar de WC. Ik heb me niet echt onveilig gevoeld, toch was ik blij dat we South Central LA gestaag achter ons lieten. Via Santa Monica, Malibu, en Santa Barbara bogen we iets van de kust af, reden we een onverwacht steile bergpas op, vonden we een prima campground en brachten we de nacht door in Los Padres National Forrest. Hoewel het weer langs de gehele kustlijn ronduit slecht is, niks anders dan grijze boze wolken, was het net over de bergen prachtig stralend weer. Het zal misschien voor de laatste keer zijn. Morgen staan we vroeg op, rijden we verder op de 1 North richting Big Sur en stoppen we ondertussen om ergens een glimp van Oranje op te vangen..
Powered by !JoomlaComment 3.26
3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved." |