Dag 17 Big Sur

Ik speel met Yonex Armortec 700

Dag 17 Big Sur

vrijdag, 09 juli 2010 22:31

Samen met een Zuid-Amerikaan zaten we in een klein hokje. Hij was overduidelijk voor Uruguay, wij natuurlijk niet. We waren deze ochtend vroeg vertrokken en rond de klok van elf ergens gestopt. Na lang zoeken vond ik een TV met de wedstrijd ergens in een achterkamertje van een kantoor waar veel mensen in en uitliepen. Dat ik hier de wedstrijd zou gaan zien samen met Ilse en die boze Zuid-Amerikaan had ik van tevoren niet kunnen voorspellen, but who cares?

Als Ajacied ben ik de eerste die zegt dat het doelpunt van van Bronckhorst van buitengewone schoonheid was, zo zijn wij dan ook wel weer. Beter kan gewoon niet. Maar zo geweldig speelden ze niet. Ik hield mijn hart vast elke keer dat de bij Bouhlarouz in de buurt kwam en ik snap ook niet waarom Dirk Kuijt zo mag blijven ploeteren aan de zijkant. Afgezien van zijn assist, hoef je als verdediger alleen maar zijn rechterbeen te verdedigen, aangezien er vanuit links niks gevaarlijks komt. Toch leuk dat ze de finale hebben gehaald, we zijn in ieder geval op tijd terug in Nederland. Het zal wel een gekkenhuis worden in de stad en heel rustig op de snelweg.

We gingen verder met de Highway 1. Inderdaad een prachtige route. Soms is de weg niet meer dan een verbrede richel slechts met hoge kliffen gescheiden van de woeste golven. Nauwe bruggetjes over diepe ravijnen, hoge beboste bergtoppen, glooiende heuvels en wuivende weilanden. Onderweg stopten we bij een strand waar Elephant Seals, een kruising tussen een zeehond en een olifant, zich verzamelden om te zonnen. Niet de mooist beestjes op Aarde. Mocht je je niet gedragen hebben in je leven, dan kom je in je volgende leven terug als deze gedrochten.

The Pacific Coastway is uitdagend, avontuurlijk en onvergetelijk. Het is een lange kronkelende weg met afwisselend diepe dalingen en steile hellingen en soms meerdere haarspeldbochten achter elkaar. De motor van de camper had het in ieder geval zwaar. Ilse dacht eerst dat ik het was, maar we zijn er nu beiden over eens dat als de motor het moeilijk heeft, de bus naar rotte eieren gaat stinken. Des te hoger de bergen, des te erger de stank in ons huis op wielen.

We hebben kamp geslagen in Big Sur, een groen plaatsje langs een riviertje tussen de kliffen in. Het is ook hier erg duur, maar dat viel te verwachten. Morgen rijden via Carmel en Monterey de kustroute uit. Waar bij velen deze kustroute het begin van hun reis is, zit de onze er bijna op, helaas..