Dag 20 de Drop-Off

Ik speel met Yonex Armortec 700

Dag 20 de Drop-Off

zondag, 11 juli 2010 17:12

Vandaag moesten we afscheid nemen van ons huisje op wielen.

Ik houd absoluut niet van schoonmaken, maar de bus moet schoon worden afgeleverd. Uiteraard moet de opvang tank van de wc geleegd zijn en de bus volgetankt. Gelukkig had Ilse gisteren de tassen grotendeels al ingepakt, toch kostte het best veel tijd om alles goed schoon te krijgen.

Een gek gevoel, eerder droevig. Het was geen hele mooie bus, met goedkoop ogend interieur en hij stonk naar eieren. Toch deed het me wel wat toen onze camper, na volledige inspectie van het verhuurbedrijf, van het terrein werd weggereden, Ilse en ik achterlatend. Onze bus, met een paar vierkante meter ruimte, waar we drie weken lang zo intensief hadden geleefd. Die ons veilig over al die bergketens had gebracht tussen alle canyons en ravijnen door. Die stand hield in die ongelooflijke hitte van de woestijn. Die sterk genoeg was om beren en poema’s buiten de deur te houden. Die een onneembare vesting bleek in de grote stad. Onze bus, die zien we nooit meer terug..

Het was ook zeker een raar gevoel toen we weer terugkwamen in datzelfde airport hotel, waar drie weken geleden ons avontuur begon. Toen ik nog zo zenuwachtig was, omdat ik dacht dat ik een voertuig zo groot als een ruimtestation moest gaan besturen. Toen we beiden zo vol verwachting waren over wat dit land ons zou bieden, wat we zouden meemaken en welke herinneringen voor eeuwig in onze gedachten zouden worden gegrift.

Die drie weken voelden als gisteren..